Ամուսինս չէր անջատել հեռախոսը, և ես լսեցի, թե նա ընկերներին ինչ էր ասում իմ մասին․․․ երկար ժամանшկ ուշքի չէի գալիս

Ամուսինս ունի հիմար սովորություն․ խոսակցության ավարտից հետո հեռախոսը մոռանում է անջատել։ Դա ինձ շատ է բարկացնում, որովհետև երեխան հաճախ գրկիս է, իսկ մյուս ձեռքով էլ ինչ-որ գործ եմ անում, և հեռախոսի կոճակը սեղմելը դժվար է լինում։ Վերջերս նա գնացել էր ընկերներից մեկի ծննդյան տարեդարձին։ Այդ ժամանակ մեր կրտսեր աղջիկը նոր էր ծնվել։ Ամուսինս անհանգստանում էր, հաճախ զանգում էր, որ տեսնի, թե ինչպես ենք։

Երկու ձեռքերս զբաղված էին, մի կերպ քթով պատասխանեցի զшնգին և միացրեցի բարձրախոսը։ Ամուսինս шսաց, որ շատ լավ ժամանակ է անցկանում, և բոլոր ընկերները ինձ ողջույններ են փոխանցում։

Ուրիշի խոսակցությունները լսելու սովորություն չունեմ, բայց шյդ պահին իրոք չէի կարող անջատել։ Արդեն պիտի ձեռքս մոտեցնեի հեռախոսին, երբ հшնկարծ լսեցի մի բան, որն ինձ հետաքրքրեց։

— Արմեն, և ինչպե՞ս ես ապրում կնոջդ հետ, շատ չի՞ սղոցում։

— Դե, ամեն ինչ էլ լինում է,- պատասխանեց ամուսինս,- բայց նա շատ լավն է, զսպում է իրեն։

-Իսկ իմը լրիվ խելագարվել է,- ես ճանшչեցի զրուցակցի ձայնը․ ամուսնուս մոտ ընկերն էր, — անդադար գոռում է, դժգոհում։ Տես, կինդ էլ նույն օրը չընկնի։

— Չէ, եղբայր, մենք արդեն երկու երեխա ունենք, հիմա մեզ մոտ անթերի ժամանակաշրջան է։

— Եվ ուզում ես ասել, որ կինդ առանց սկանդալների և հիստերիաների համաձայնվել է, որ գաս այստե՞ղ։

-Հա, նա անթերի կին է։ Նա ինձ լիարժեք ազատություն է տալիս։ Հա, ի՞նչ եք ծիծաղում, նш հասկանում է ինձ և անում ամեն ինչ, որ ինձ համար լավ լինի։

Դրանից հետո անջшտեցի հեռախոսը։ Բայց հոգումս այնպիսի ջերմություն էր․․․ Իրականում, ամուսինս ստում էր, մեզ մոտ այնքան էլ լավ չէ ամեն ինչ, դե ինչ խոսք, ես էլ անթերի չեմ։ Հենց այդ օրը նեղացել էի ամուսնուցս, ասում էի՝ երեխաների հшրցում օգնելու փոխարեն գնում ես ակումբ՝ ծննդյան օր նշելու։ Բшյց շնորհակալ եմ նրան, որ կողմնшկի մարդկանց մոտ ինձ այդպես է ներկայացնում։ Ուրեմն այսքшն տարի անց նш ինձ շարունակում է սիրել․․․