Իսկ դուք գիտե՞ք, որ այս 8 երևույթները մեր կյшնքում հայտնվել են գովшզդների միջոցով

Գովազդատուներն ամեն օր տարբեր հնարքներ են կիրառում մեզ ինչ-որ բան համոզելու համար: Ու դա նրանց, անխոս, հաջողվում է։ Համոզվեք ինքներդ

Ահա այն երևույթները, որոնք մեր կյանք են «ներմուծել» նրանց ստեղծած գովազդները: Այս ամենը շատ հնարավոր է մարդիկ երբեք էլ չանեին՝ առանց գովազդների ազդեցության:

ՄԱՔՐԵԼ ԱՏԱՄՆԵՐԸ

Ատամները մաքրելը նպաստում է դրանց առողջությանը. այս ճշմարտությունը մարդիկ գիտեին նաև 1900-ական թվականների սկզբին: Բայց դա բավարար չէր: Նրանք քիչ էին մաքրում ատամները, հետևաբար քիչ էին գնում ատամի մածուկ:

Մշակվում էր գովազդ Pepsodent ատամի մածուկի համար, հնարվեց, թե ինչպես կարելի է մարդկանց համոզել, որ ատամները մաքրեն ամեն օր: Պետք էր պարզապես նրանց գեղեցկություն խոստանալ: Ատամի մածուկների գովազդում հայտնվեցին աղջիկներ՝ ձյունաճերմակ ժպիտներով: Սպառողներին պարզ բանաձև տրվեց. «Ուզո՞ւմ ես այսպիսի ատամներ, մաքրիր դրանք օրվա մեջ երկու անգամ»: Բանաձևը հրաշալի աշխատեց: Ճերմակ ատամներ ունենալու խոստումը դարձավ հրաշալի մոտիվացիա և տարածվեց ամբողջ աշխարհում:

ՆԱՐՆՋԻ ՀՅՈՒԹ ԽՄԵԼ

20-րդ դարի սկզբին Կալիֆորնիայի ագարակատերերը որոշեցին խթանել նարնջի վաճառքն ու դիմեցին գովազդի մասնագետի: Մարդիկ առանց այդ էլ ուտում էին ցիտրուսային մրգեր, ինչպե՞ս նրանց համոզել, որ ավելի շատ ուտեին: Եվ ահա նա սկսեց գովազդել նարնջի հյութը: Այս հյութը հանրահայտ չէր, բայց գովազդի շնորհիվ մարդիկ ուշադրություն դարձրին դրա վրա, երբ գովազդի միջոցով իմացան, թե որքան վիտամիններ և օգուտ կա նարնջի հյութի մեջ:

Գրավիչ նկարները մարդկանց առաջարկում էին առավոտը սկսել նարնջի հյութից, և առ այսօր կա այդ համոզմունքը, որ նարնջի հյութը արժե խմել հենց առավոտյան: Ավելի ուշ նույն բանն արվեց արքայախնձորի հյութի հետ:

ԱՆՀԱՆԳՍՏԱՆԱԼ ԹԱՐՄ ՇՆՉԱՌՈՒԹՅԱՆ ՄԱՍԻՆ

«Թարմ շնչառություն» արտահայտությունը հայտնվել է մեր բառապաշարում գովազդի շնորհիվ: Հենց գովազդը համոզեց գնորդներին, որ բերանի տհաճ հոտը, ոչ թարմ շնչառությունը մեծ թերություն է, արգելք շփման համար: Հատկապես լավ գովազդն աշխատում էր կանանց դեպքում: Հատուկ նրանց համար թողարկվում էին գովազդներ, որոնց վրա գրված էր «Միշտ հարսնացուի ընկերուհի՞ն ես, այլ ոչ թե հարսնացո՞ւն», իբրև թե դրա պատճառը հենց ոչ թարմ շնչառությունն է: Հենց այս վախի վրա է արդեն 90 տարի հիմնվում մաստակների, թարմացնող սփրեյների, ողողիչների ու ատամի մածուկների բիզնեսը:

ԲԱՑԻԿՆԵՐ ՆՎԻՐԵԼ

20-րդ դարի սկզբին բացիկներ գնում էին միայն ծննդյան տարեդարձի կամ Սուրբ ծննդյան առիթով և ուղարկում էին փոստի միջոցով: Դրանք երբեք անձամբ չէին նվիրում: Եվ ահա մի օր որոշեցին, որ ամերիկացիները ուրախ ու բացսիրտ ժողովուրդ են և կհավանեն բացիկները առանց առիթի նվիրելու գաղափարը: Այդպես ծնվեց առաջին բացիկը: Մարդիկ ընտելացան, որ բացիկ պետք է կցել ամեն առիթով նվեր տալիս։

ՈՒՏԵԼ ՊԱՏՐԱՍՏԻ ՄԹԵՐՔՆԵՐ

Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին շատ արտադրողներ սովորեցին «արագ» մթերքներ ու կիսաֆաբրիկատներ պատրաստել և խաղաղ ժամանակ նույնպես շարունակեցին կիրառել իրենց յուրացրած տեխնոլոգիաները: Բայց այնպիսի ապրանքներ, ինչպես Nescafe-ն և Jell-o-ն էին, շատ վատ էին վաճառվում: Պարզվեց, որ տնային տնտեսուհիները հիմա կարծում են, որ պատրաստի մթերք օգտագործելը ծուլության և պատրաստել չկարողանալու նշան է:

Եվ ահա արտադրողները սկսեցին գովազդի միջոցով մարդկանց ներշնչել, որ նրանցից նույնպես շատ բան է կախված, և սկսեցին երկար ու բարակ պատրաստման եղանակներ կցել մթերքներին: Միայն գնելը բավարար չէ, հարկավոր է նաև ջուր, կաթ, շաքարավազ ավելացնել, այսպես զարդարել, այնպես մատուցել և այլն: Մթերքները, որոնք կարծես պետք է հեշտացնեին կյանքը, սկսեցին ներկայացվել ավելի բար դացված տարբերակով, և կանայք դադարեցին ամա չել կիսա ֆաբրի կատներ գնելու համար:

ՆԵՐԿԵԼ ՄԱԶԵՐԸ

Երկար ժամանակ համարվում էր, որ պա րկեշտ կինը մազերը չպետք է ներկի: Մինչև 1950-ական թվականները դա ներվում էր միայն դերասանուհիներին և երգչուհիներին: Սակայն 1957 թվականին հայտնվեց մազերի ներկի գովազդը, որը ամբողջությամբ հեղափոխեց մարդկանց մտածելակերպը: Գովազդը ցույց էր տալիս գեղեցիկ հագնված տնային տնտեսուհիների ընտանեկան ջերմ միջավայրում և վառ ներկված մազերով:

Գովազդի մոդելներն այնքան հաջող էին ընտրված, որ հանրությունը հավատաց, որ կարելի է լինել իդեալական մայր և միևնույն ժամանակ դառնալ շիկահեր. դրա մեջ ոչ մի ամ ոթ բան չկա: Շուտով մազ ներկելը դարձավ սովորական երևույթ։

ԾԽԵԼ ՔԱՅԼԵԼՈՒ ԸՆԹԱՑՔՈՒՄ

19-րդ դարում ծխ ելը իսկական արարողություն էր: Սիգ արով կամ ծխ ամոր ճով սովորաբար նստում էին տանը կամ հյուր գնալիս, ծխ ում էին լավ ընկերախմբի հետ հանգիստ զրուցելու ընթացքում: Շատերին այդ սովորությունը «պետք էր գալիս» ոչ ավելի, քան շաբաթական մեկ անգամ: Իսկ հետո հայտնվեց ծխ ախ ոտը՝ սի գարին նման, բայց ավելի փոքր և մատչելի՝ արտադրության տեսակետից:

Իսկ 1890-ական թվականներին մարկանց ձեռքում հայտնվել էր լու ցկին, այնպես որ մարդիկ կարող էին վա ռել ծխ ախ ոտն ու ծխ ել հենց փողոցում քայլելիս:

ՀԱՎԱՏԱԼ ՍԱՆՏԱ ԿԼԱՈՒՍԻՆ

կարմիր հագուստով ցմփոր ծերուկի տեսքով պատկերացնելու համար մարդիկ Կոկա-Կոլային են պարտական և Հեդդոն Սանդբոլ անունով նկարչին, ով ընկերության պատվերով նկարել է նրան այդպիսին:

Կոկա-Կոլա ընկերությունը, որը ցանկանում էր խթ անել ըմպելիքի վաճառքները նաև ձմռանը, որոշեց օգտագործել Սանտա Կլաուսի կերպարն իր գովազդային արշավում՝ կտրուկ փոփոխել կերպարի արտաքինը: Արդյունքում «ծնվեց» Կոկա-Կոլայի շիշը ձեռքին, եղջերուներին լծված սահնակով ճանապարհորդող և երեխաներին ծ խնելույզների միջով նվերներ հասցնող Սանտայի կերպարը: Նա դարձավ ամենաէժան և ամենաեկամտաբեր ֆոտոմոդելը գովազդային բիզնեսի ողջ պատմության մեջ: Սուրբ Ծնունդն ու Կոկա Կոլան այսօր ան բաժ ան են թվում, բայց այս երկու երևույթներն իրար կապելու համար ընկերությունը ծախսել է ավելի քան 80 տարի և հսկ այական քանակությամբ միջոցներ: